Καλωσήρθατε στη λογοτεχνική ιστοσελίδα του Διάττοντα Αβρού. Εδώ μπορείτε να διαβάσετε έργα του ίδιου (οι ποιητικές συλλογές αναφέρονται στη δεξιά πλευρική στήλη) αλλά και άλλων δημιουργών. Σε περίπτωση που θέλετε να επικοινωνήσετε μαζί του (π.χ. για να πείτε απλά τη γνώμη σας ή για να δημοσιεύσετε κάποιο κείμενό σας), μπορείτε να συμπληρώσετε τη φόρμα επικοινωνίας στη οριζόντια μπάρα του μενού ή να στείλετε μήνυμα στο e-mail που αναγράφεται δεξιά. Καλές σας αναγνώσεις...

Πέμπτη, 25 Δεκεμβρίου 2008

Μήτσος Παπανικολάου - Χαμένη Αγάπη

Ο Μήτσος Παπανικολάου (1900 - 1943) ήταν ποιητής του μεσοπολέμου. Γεννήθηκε στην Ύδρα, από μικρός όμως εγκαταστάθηκε στον Πειραιά μαζί με την οικογένεια του. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος κι έγινε σύντομα αρχισυντάκτης και διευθυντής στο περιοδικό Μπουκέττο.

Το μεγάλο του πάθος ήταν οι μεταφράσεις. Διαβάζοντας ώρες ολόκληρες ξένη λογοτεχνία, μετέφρασε και κυριολεκτικά ζωντάνεψε στην ελληνική γλώσσα, ποιήματα των Πωλ Βαλερύ, Μπωντλαίρ, Μιλόζ, Βερλαίν, Λαρμπώ, Απολλιναίρ και άλλων. Παρακολουθούσε τακτικά τα γαλλικά λογοτεχνικά περιοδικά, προμηθευόταν τις καλύτερες εκδόσεις και ζούσε το κλίμα που είχαν δημιουργήσει οι συμβολιστές και οι διάδοχοί τους. Όλες του οι μεταφράσεις συγκεντρώθηκαν κι εκδόθηκαν το 1968 απ' τον ποιητή Τάσο Κόρφη, μεταφράσεις που περιλαμβάνουν κυρίως Γάλλους ποιητές (αυτούς που προαναφέραμε).

Ασχολήθηκε επίσης με την ποίηση, την κριτική και το δοκίμιο. Το ποιητικό του έργο είναι μικρό σε ποσότητα (πρόκειται για 50 περίπου ποιήματα) αλλά εξαιρετικό σε ποιότητα (θεωρείται απ' τους πιο περιεκτικούς έλληνες ποιητές). Τα ποιήματα αυτά εκδόθηκαν σε τόμο, για πρώτη φορά, το 1966 (με πιο πρόσφατη την έκδοση του 1979 από τις εκδόσεις Πρόσπερος - 3η ανατύπωση τον Σεπτέμβριο του 1999) με επιμέλεια πάλι του ποιητή Τάσου Κόρφη. Ο ίδιος ποιητής, μάλιστα, επιμελήθηκε και τη συγκέντρωση των δοκιμίων και κριτικών άρθρων του Μήτσου Παπανικολάου, έκδοση που έγινε το 1980. Είναι ένα κριτικό έργο μικρό σε έκταση αλλά υψηλό σε ποιότητα, γεμάτο σωστές αισθητικές θέσεις, οξύτατες παρατηρήσεις κι αντικειμενικές εκτιμήσεις. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ήταν απ' τους πρώτους που έγραψε (κι επαληθεύτηκε απ' το χρόνο) για την αξία των Ελύτη, Σεφέρη, Σαραντάρη κι άλλων σημαντικών ποιητών.

Ο Μήτσος Παπανικολάου όμως είχε το πάθος των ναρκωτικών (όπως κι ο φίλος του ποιητής, Ναπολέων Λαπαθιώτης). Όταν ξέσπασε ο πόλεμος, η Κατοχή κι η φτώχεια, δε μπορούσε να ικανοποιήσει το πάθος του αυτό. Έτσι ξεπούλησε σιγά σιγά όλα τα πολύτιμα βιβλία του και άλλα πράγματα που τα φύλαγε για χρόνια κι άρχισε σιγά σιγά να καταρρέει. Όταν πλέον έφτασε στην εξαθλίωση, κάποιοι φίλοι του φρόντισαν και τον έβαλαν στο τμήμα τοξικομανών του Δημόσιου Ψυχιατρείου Αθηνών. Εκεί μέσα πέθανε, μετά από ισχυρή δόση ναρκωτικών... Ήθελε να φύγει...


Χαμένη Αγάπη

Αν άλλοτε μ' αγάπησες κι αν πια δε μ' αγαπάς,
μες στην καρδιά μου η αγάπη σου πάντοτε η ίδια μένει.
Μ' αρκεί στη θλίψη ν' αγαπάς της βαρυχειμωνιάς
μι' άνοιξη περασμένη.

Και τώρα μάταια αν ποθώ τα θεία σου φιλιά,
την αγκαλιά σου αν έχασα κι αν νοσταλγός σου μένω,
σ' αυτόν τον κόσμο πάντοτε - πικρή παρηγοριά -
μας μένει το χαμένο.

Τετάρτη, 24 Δεκεμβρίου 2008

Κώστας Ουράνης - Η Αγάπη

Βιογραφία Κώστα Ουράνη Μέρος Β'

Ο Ουράνης ασχολήθηκε με την ποίηση και με την ταξιδιωτική κυρίως πεζογραφία. Επίσης έγραψε διηγήματα, κριτικές μελέτες, μικρές πρόζες, και δοκίμια, με ξεχωριστή επίδοση σε θέματα εικαστικών τεχνών. Τέλος ασχολήθηκε με τη μετάφραση ξένων έργων.

Το έργο του αποτελείται κύρια από τις ποιητικές συλλογές: "Σαν όνειρα" 1909, "Spleen" (σημαίνει μελαγχολία, πλήξη) 1912, "Νοσταλγίες" 1920, την κριτική μελέτη "Κάρολος Μπωντλαίρ" 1918, τα ταξιδιωτικά βιβλία "Sol y Sombra" 1934, "Σινά, το Θεοβάδιστον Όρος" 1944, "Γλαυκοί Δρόμοι" 1947, "Ταξίδια στην Ελλάδα" 1949 και τη μυθιστορηματική βιογραφία "Αχιλλεύς Παράσχος". Μετά το θάνατό του, χάρη στις φροντίδες της δεύτερης γυναίκας του, της κριτικού Αλκη Θρύλου, ποιήματά του σκόρπια, δημοσιευμένα σε διάφορα περιοδικά κι εφημερίδες, καθώς κι εξαντλημένα βιβλία του, συγκεντρώθηκαν στη μεταθανάτια έκδοση με το γενικό τίτλο Ποιήματα (1953). Επίσης εκδόθηκαν (κι ορισμένα επανεκδόθηκαν) σε ομοιόμορφους τόμους, τα ταξιδιωτικά του: "Ιταλία" 1953, "Ισπανία" 1954, "Γλαυκοί δρόμοι" 1955, "Ελλάδα" 1956, "Από τον Ατλαντικό στη Μαύρη Θαλασσα" 1957, τα αφηγήματα, χρονογραφήματα, συνεντεύξεις κτλ.: "Αναβίωση" 1955, "Αποχρώσεις" 1956 και τα κριτικά του: "Δικοί μας και ξένοι" 1954 - 56, σε τρεις τόμους και "Στιγμιότυπα" 1958. Κύρια χαρακτηριστικά της λογοτεχνικής προσφοράς του Ουράνη είναι ο κοσμοπολίτικος χαρακτήρας, ο μελαγχολικός τόνος, η νοσταλγία, η πλήξη, η συγκρατημένη απελπισία, το ανεκπλήρωτο και η ρεμβαστική διάθεση φυγής.


Η Αγάπη

Δεν ωφελεί να καρτεράς όρθιος στην πόρτα του σπιτιού
και με τα μάτια στους νεκρούς τους δρόμους στυλωμένα:
- αν είναι νά 'ρθει, θε να 'ρθεί δίχως να νιώσεις από που
και, πίσω σου πλησιάζοντας με βήματα σβησμένα,

θε να σου κλείσει απαλά με τ' άσπρα χέρια της τα δυο
τα μάτια που κουράστηκαν τους δρόμους να κοιτάνε.
Κι όταν, γελώντας, να της πεις θα σε ρωτήσει: -Ποια 'μαι εγώ;
απ' της καρδιάς το σκίρτημα θα καταλάβεις ποια 'ναι.

Δεν ωφελεί να καρτεράς: αν είναι νά 'ρθει, θε να 'ρθεί.
Κλειστά όλα να 'ναι, θα τη δεις άξαφνα μπρος σου να βρεθεί
κι ανοίγοντας τα μπράτσα της πρώτη θα σ' αγκαλιάσει.

Ειδέ κι αν έχεις φωτεινό το σπίτι για να τη δεχτείς
και, σα φανεί, τρέξεις σ' αυτήν και μπρος στα πόδια της συρθείς,
αν είναι νά 'ρθει, θε να 'ρθεί - αλλιώς θα προσπεράσει!...

Κώστας Ουράνης - Περαστικές

Βιογραφία Κώστα Ουράνη, Μέρος Α'

Ο Κώστας Ουράνης, είναι ένας απ' τους πρώτους και τους πιο χαρακτηριστικούς εκπροσώπους των ελλήνων νεορομαντικών ποιητών του μεσοπολέμου (Καρυωτάκης, Άγρας, Λαπαθιώτης, Παπανικολάου, Πολυδούρη, Εμμανουήλ, Πορφύρας, Φιλύρας, Κλέων Παράσχος κ.α.).

Το πραγματικό του όνομα ήταν Κώστας Νιάρχος ή, όπως το άλλαξε ο ίδιος, Νέαρχος. Γεννήθηκε το 1890 στην Κωνσταντινούπολη. Σε ηλικία 18 χρονών ήρθε στην Αθήνα κι εργάστηκε για λίγο στην εφημερίδα "Ακρόπολη". Κατόπιν, έφυγε στο εξωτερικό για σπουδές τις οποίες παραμέλησε λόγω της μεγάλης του αγάπης στα ταξίδια (και στη μποέμικη ζωή). Έτσι, ενώ βρισκόταν στο Παρίσι, αρρώστησε από φυματίωση και παρέμεινε δύο χρόνια στο Νταβός της Ελβετίας. Εκεί γνώρισε την Πορτογαλλίδα Μανουέλα Σαντιάγκο και την παντρεύτηκε. Μετά από λίγα χρόνια χώρισε. Στη συνέχεια ξαναπαντρεύτηκε, αυτή τη φορά με τη συγγραφέα και κριτικό Ελένη Νεγρεπόντη, γνωστή με το ανδρικό ψευδώνυμο Άλκης Θρύλος. Το 1920 διορίστηκε γενικός πρόξενος στη Λισσαβώνα και το 1924 γύρισε στην Αθήνα κι εργάστηκε ως δημοσιογράφος. Σαν ανταποκριτής λοιπόν και δημοσιογράφος ταξίδεψε πολύ και κατέγραφε τις εντυπώσεις απ' τα ταξίδια του. Όμως η υγεία του δεν αποκαταστάθηκε ποτέ, είχε πλέον κλονιστεί κι αντιμετώπιζε μόνιμα προβλήματα. Ειδικά, μετά την κατοχή, η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε. Γι' αυτό, έπαψε τα ταξίδια κι αναγκάστηκε να περιοριστεί στην Αθήνα. Χρειάστηκε, μάλιστα, να νοσηλευθεί κατά καιρούς στο σανατόριο Παπανικολάου, στα Μελίσσια Αττικής. Στο σανατόριο αυτό πέθανε στις 12 Ιουλίου 1953 από καρδιακή προσβολή.


Περαστικές


Γυναίκες, που σας είδα σ' ένα τραίνο
τη στιγμή που κινούσε γι' άλλα μέρη,
γυναίκες, που σας είδα σ' άλλου χέρι
με γέλιο να περνάτε ευτυχισμένο,

γυναίκες, σε μπαλκόνια να κοιτάτε
στο κενό μ' ένα βλέμμα ξεχασμένο
ή από ένα πλοίο σαλπαρισμένο
μ' ένα μαντήλι αργά να χαιρετάτε.

Να ξέρατε με πόση νοσταλγία,
στα δειλινά τα βροχερά και κρύα,
σας ξαναφέρνω στην ανάμνησή μου,

γυναίκες, που περάσατε μιαν ώρα
απ' τη ζωή μου μέσα - και που τώρα
κρατάτε μου στα ξένα την ψυχή μου!

Δευτέρα, 22 Δεκεμβρίου 2008

Κωνσταντίνος Χατζόπουλος - Στο Παραθύρι

Βιογραφία Κωνσταντίνου Χατζόπουλου Μέρος Β'

Ως λογοτέχνης, ήταν προικισμενος. Όσο αφορά την ποιητική του παραγωγή, το 1898 προχώρησε στην έκδοση δύο συλλογών: "Τραγούδια της Ερημιάς" και "Τα Ελεγεία και τα Ειδύλλια". Και οι δύο χρωματίζονται απ' τον πλούσιο διάκοσμο της ελληνικής φύσης, με μια συμβολιστική έκφραση. Η υπόλοιπη ποιητική δημιουργία του, από το 1900 ως το 1920, στεγάζεται σε δύο ακόμα συλλογές με τίτλους "Απλοί Τρόποι" και "Βραδινοί Θρύλοι". Κι εδώ η ποίησή του είναι σιγανή, με εναλλασσόμενα λυρικά μοτίβα και διάχυτους μουσικούς ρυθμούς, δεν διαρρέεται όμως ψυχολογικά απ' τα γνωρίσματα του ιδεολόγου Χατζόπουλου.

Ωστόσο, η σημαντικότερη προσφορά του Χατζόπουλου στη λογοτεχνία είναι η πεζογραφία (εκεί πείθει περισσότερο). Έγραψε νουβέλες ("Αγάπη στο Χωριό", "Υπεράνθρωπος" κ.α.), διηγήματα ("Τάσω", "Στο Σκοτάδι", "Το σπίτι του δασκάλου", "Αντάρτης" κ.α.), μυθιστορήματα ("Φθινόπωρο", "Ο Πύργος του Ακροπόταμου"). Ο Χατζόπουλος δημιούργησε κοινωνική πεζογραφία, που επηρέασε κι αυτόν ακόμα τον Κωνσταντίνο Θεοτόκη, αλλά και μεταγενέστερους ομότεχνούς του. Η καλλιέπεια του λόγου κι η καλλιέργεια του πνεύματος τον διακρίνουν και στα κριτικά του άρθρα και στα δοκίμιά του, που αποτελούν, επίσης, μια σημαντική προσφορά στην ελληνική λογοτεχνία. Πολύπτυχο, εξάλλου, είναι και το μεταφραστικό έργο του Χατζόπουλου, ιδίως το θεατρικό. Μετέφρασε κάπου 14 έργα του ευρωπαϊκού ρεπερτορίου, που τα περισσότερα ανέβηκαν με τη Μαρίκα Κοτοπούλη και τον Θωμά Οικονόμου.


Στο Παραθύρι

Καθότανε στο παραθύρι
κι επάνω του όπως είχε γείρει,
αυγή θαρρούσες και γελά.
Και γύρω απ' το παραθύρι
κυλούσε η μέρα σιγαλά,
σύννεφα διάβαιναν ψηλά,
ρόδα μυρίζανε - πολλά
ρόδα και κρίνα.

Και χάθηκε απ' το παραθύρι -
στην κλίνη που την έχουν γείρει
ρόδα τής σκόρπισαν πολλά,
στην κλίνη που την έχουν γείρει
θαμπό το βράδυ αργοκυλά,
τα σύννεφα περνούν θολά -
σβήνει η καμπάνα σιγαλά
στο παραθύρι.

Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου 2008

Μιλτιάδης Μαλακάσης - Αγάπη

Ο Μιλτιάδης Μαλακάσης γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1869 και πέθανε στην Αθήνα το 1943. Καταγόταν από γενιά αγωνιστών του 1821. Η μητέρα του απέκτησε συνολικά οχτώ παιδιά, επέζησαν όμως μόνο ο Μιλτιάδης και τρία κορίτσια. Η οικογένειά του ήταν εύπορη, κάτι που του έδωσε τη δυνατότητα να αφοσιωθεί στη λογοτεχνία για ολόκληρη τη ζωή του.

Φοιτητής ακόμα, δημοσίευε ποιήματα (είχε γραφτεί το 1888 στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών κατόπιν οικογενειακής πίεσης, σχολή όμως απ' όπου δεν αποφοίτησε ποτέ). Αγωνίστηκε για την καθιέρωση της δημοτικής στον γραπτό λόγο. To 1917 αναγορεύτηκε κοσμήτορας της βιβλιοθήκης της Βουλής, θέση την οποία διατήρησε σχεδόν για είκοσι χρόνια. Το 1923 τιμήθηκε με το Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών. Το 1932 εκλέχτηκε πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών. Ο Μαλακάσης ολοκλήρωσε συνολικά δέκα ποιητικές συλλογές. Ειδική μνεία πρέπει να γίνει στην επίδραση που άσκησε στους μεταγενέστερούς του ποιητές.


Αγάπη

Ας μη γυρίζει ο λογισμός στα χρόνια εκείνα πίσω,
Κάλλιο μια τέτοια θύμηση για πάντα να χαθεί,
Ποιος ξέρει, τώρα θάτανε γραφτό να σ' αγαπήσω,
Και τόσο που καμμιά ποτέ δεν έχει αγαπηθεί.

Κι αν έφυγεν η νιότη σου, που θλίβεσαι για δαύτη,
Ως για πουλί που πέταξε μ' άλλα μαζί πουλιά,
Περσότερο από μια άνοιξη τον έρωτά μου ανάφτει
Του χινοπώρου τ' άγγιγμα στα ωραία σου τα μαλλιά.

Κι ακόμα φτάνω ν' αγαπώ σ' εσέ μια άλλη εικόνα
- τ' ορκίζομαι στα μάτια σου που τόσο λαχταρώ -
Τον ήμερο κι ανέφελο και το γλυκό χειμώνα
Που στο χλωμό σου πρόσωπο μια μέρα θα θωρώ.

Και μάθε το, τις μελιχρές λαμπράδες του Δεκέβρη,
Και τις φεγγαροσκέπαστες του Γενναριού ομορφιές,
Μήτε στις τρέλλες τ' Απριλιού κανένας θα τις έβρει,
Μήτε και στις μονότονες του Μάη καλοκαιριές...

Κωνσταντίνος Χατζόπουλος - Φθινόπωρο

Βιογραφία Κωνσταντίνου Χατζόπουλου Μέρος Α'

Ο Κωνσταντίνος Χατζόπουλος υπήρξε απ' τις πιο σημαντικές προσωπικότητες στο νεοελληνικό πολιτισμικό γίγνεσθαι του 20ου αιώνα. Γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1868 και πέθανε εν πλώ στο Ιόνιο Πέλαγος, ταξιδεύοντας προς το Πρίντεζι της Ιταλίας το 1920. Το ισχυρό οικογενειακό του περιβάλλον τον προόριζε για τον πολιτικό στίβο, αυτός όμως είχε τη φιλοδοξία να γράψει την προσωπική του ιστορία "εις των ιδεών την πόλιν". Περιστασιακά (για ένα σύντομο διάστημα της ζωής του) άσκησε τη δικηγορία, αλλά λόγω της μεγάλης κτηματικής περιουσίας, που κληρονόμησε απ' τους θετούς γονείς του, εγκατέλειψε το επάγγελμά του κι έτσι στράφηκε στα Γράμματα.

Ως διανοούμενος ο Χατζόπουλος κινήθηκε σε τρεις βασικούς ιδεολογικούς άξονες, που ορίζονταν από τις ιστορικές πραγματικότητες της εποχής: τον δημοτικισμό, το εργατικό κίνημα και το σοσιαλισμό - μαρξισμό. Η δημοτική γλώσσα για τον Χατζόπουλο αποτελούσε το λειτουργικό όργανο επικοινωνίας για την αποτελεσματικότερη διαφώτιση και πολιτική χειραφέτηση πρωτίστως της εργατικής τάξης, αποσκοπώντας στο ιδεολογικό ζευγάρωμα δημοτικισμού και σοσιαλισμού. Ως απόρροια των πεποιθήσεων αυτών, ίδρυσε το 1909 (στη Γερμανία) τη "Σοσιαλιστική Δημοτικιστική Ένωση" με σκοπό να βοηθήσει το άπλωμα τόσο του Σοσιαλισμού, όσο και της δημοτικής γλώσσας στην ελληνική κοινωνία.

Βασισμένος στη μαρξιστική υλιστική αντίληψη της Ιστορίας, ο Χατζόπουλος υποστήριξε ότι τα κοινωνικά καθεστώτα δεν είναι παντοτινά. Υπόκεινται σε διαρκή μεταβολή κατά το ξετύλιγμα της Ιστορίας. Η άποψή του ήταν πως, αργά ή γρήγορα, θα ξεσπάσει και στην Ελλάδα η πάλη των τάξεων, ως αναγκαία συνέπεια της ολόπλευρης πίεσης που ασκεί το κεφάλαιο στην εργασία. Έβλεπε την "προλεταριακή επανάσταση" στην Ελλάδα ως ιστορική νομοτέλεια.


Φθινόπωρο

Άσε το φθινόπωρο
γύρω σου να στρώσει
τ' άνθη τα στερνά.
Μια ζωή πεθαίνει,
μια ζωή περνά.
Τάχα σε προσμένει
μια άνοιξη ξανά ;

Άσε το φθινόπωρο
γύρω σου ν' απλώσει
μια στερνή ευωδιά.
Μια φωνή σωπαίνει,
μια χαρά χαμένη
μέσα στην καρδιά -
τα στερνά τα φύλλα
παίρνει το φθινόπωρο
γύρω απ' τα κλαδιά.

Ιγνάτιος Αλεξίου - Θα Τραγουδώ

Ο Ιγvάτιος Αλεξίου γεννήθηκε το 1957 στην Κάπη της Λέσβου από γονείς Μικρασιάτες. Εγκαταστάθηκε στην Αθήνα τον Οκτώβριο του 1973. 'Εχουν εκδοθεί τα εξής ποιητικά βιβλία του: Η Αγάπη Βρίσκεται Κει Που Το Φως Είναι Απλότης, Μέσα Από Το Φως, Φωτεινή Πράξη, Οι Ουρανοί Ανοίγουν, Ο Κόσμος Έχει Μια Φορά, Ότι Κράτησα, Οι Φωνές, Ζωή Και Πάλι, Απολογία Εν Λευκώ. Ακόμη, έχει γράψει κριτικές μελέτες για μεγάλους ποιητές, ενώ έχει κάνει και μια ιστορική μελέτη για τη Λέσβο σε σχέση με το 1821. Είναι μέλος της 'Ενωσης Ελλήνων λογοτεχνών.


Θα Τραγουδώ

Θα τραγουδώ για μια φωνή
που δεν έχει φωνή
παρά μονάχα την ανάσα.
Θα τραγουδώ για μια σιωπή
που πάντα υπάρχει.
Θα τραγουδώ για τον καθένα
που βρίσκεται στο τίποτα
και πλημμυρίζει σύνολο.
Θα τραγουδώ για την απέναντι φωνή
για να την ηρεμώ.
Θα τραγουδώ για τα μάτια
που με κοιτάν
όπως κι αν με θωρούν.

Έφη Αιλιανού - Ο Βυθός

Η Έφη Αιλιανού (1924-1993) γεννήθηκε στην Ανδρίτσαινα της Πελοποννήσου. Φοίτησε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών και στο Εθνικό Ωδείο (δίπλωμα βιολιού). Από το 1948 ως το 1986 διετέλεσε στέλεχος της Συμφωνικής Ορχήστρας του Ραδιοφωνικού Σταθμού Αθηνών και καθηγήτρια στο Ωδείο Αθηνών.

Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 1952 με την ποιητική συλλογή "Τραγούδια του μαύρου καπετάνιου και της ηλιογέννητης". Ακολούθησαν οι συλλογές: Δώδεκα παραλλαγές στο γεφύρι της Άρτας (1958), Ελεγείες (1966), Θάλασσα του ζόφου (1973), Κατοπτρισμοί (1976), Η Ευρυδίκη στο φως (1980), Θάλασσα Κυθήρων (1983), Το βλέμμα της Μέδουσας (1987), Τα ποιήματα τόμος Ι (1989), Τα ποιήματα τόμος ΙΙ (1990). Τιμήθηκε με το βραβείο Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών (1990). Μέλος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών.


Ο Βυθός

Έρχονται και ξανάρχονται
πάντα τα κύματα
κι η ζωή σπαρταράει στον αφρό.
Μια αιώνια, βαθιά ταραχή, δίχως τέλος...
Ο βυθός είναι πάντα γαλήνιος.
Πηγαίνω σ' αυτόν, να μη βλέπω τα κύματα...

Γεώργιος Αθάνας - Ο Τελευταίος Ιππότης

Λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Ακαδημαικού Γεώργιου Αθανασιάδη Νόβα. Γεννήθηκε το 1893 στη Ναύπακτο (τον Έπαχτο όπως έλεγε) και πέθανε το 1987 στην Αθήνα. Η δικηγορία, το δημοσιογραφικό επάγγελμα και τα υπουργικά αξιώματα (διετέλεσε και πρωθυπουργός το 1965) καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος της δράσης του.

Σαν πολιτικός, δεν μπορούμε να πούμε ότι είχε τις δημοκρατικότερες πεποιθήσεις. Το 1926 εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το κόμμα του δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά. Στις 15 Ιουλίου 1965, ενώ το πολιτικό σκηνικό της Ελλάδας δοκιμαζόταν λόγω της διαμάχης μεταξύ του Γεωργίου Παπανδρέου και των Ανακτόρων, ο Γεώργιος Αθανασιάδης Νόβας ορκίστηκε πρωθυπουργός, αίροντας τη στήριξή του στην κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου. Στιγματίστηκε, έτσι, ως ο πρώτος "Πρωθυπουργός της Αποστασίας".

Σα λογοτέχνης, είναι πηγαίος, απλός, μελωδικός, υμνεί ειδυλλιακά τα θέλγητρα της γενέθλιας γης, περιγράφει τα ήθη και την αγνή κι ειρηνική ζωή του χωριού, νοσταλγώντας τον ανέμελο τρόπο ζωής της υπαίθρου. Ένας αγέρας ρουμελιώτικης ευρωστίας και λεβεντιάς φυσάει μέσα στην ποίησή του, διανθισμένος ενίοτε μ' ένα παιχνιδιάρικο κυμάτισμα ερωτισμού αλλά και με μηνύματα χριστιανικής αγάπης.

Έργα του είναι: Ποιητικές Συλλογές: Πρωινό Ξεκίνημα, Αγάπη Στον Έπαχτο, Καιρός Πολέμου, Ειρμός, Δροσεροί Καυμοί, Τραγούδια Των Βουνών, Ευδοκία (αφιερωμένο στη μητέρα του), Τίμια Δώρα, Αστέγνωτο Δάκρυ. Αρκετά, μάλιστα, ποιήματά του έχουν μελοποιηθεί. Διηγήματα: Το Πράσινο Καπέλο, Δέκα Έρωτες, Απλοικές Ψυχές, Βαθιές Ρίζες. Απ' το 1955 υπήρξε τακτικό μέλος της Ακαδημίας, φθάνοντας ως το αξίωμα του προέδρου τής Ακαδημίας Αθηνών, το 1965.


Ο Τελευταίος Ιππότης

Άμμος της θαλάσσης,
άστρα τ' ουρανού!
Φως, θα μου χαλάσεις
και καρδιά και νου!

Αχανή του Απείρου,
του Παντός μυχοί -
χάνει και του ονείρου
τον ειρμό η ψυχή!

Οτρηρός ο Αιώνας,
τάχος αστραπής -
μάταιος ο αγώνας
της αποτροπής!

Άσχημο τ' ωραίο,
το κακό αγαθό -
σκύβω στο μοιραίο!
Πως ν' αντισταθώ ;

Όμως, όχι! Πάλι
ζώνω το σπαθί,
ρίχνομαι στην πάλη.
Κάτι θα σωθεί!

Τέλλος Άγρας - 'Ηταν Μες Στον Κόσμο...

Βιογραφία Τέλλου Άγρα (του λογοτέχνη Κώστα Στεργιόπουλου)

Ποιητής απ' τους πιο χαρακτηριστικούς της νεορομαντικής και νεοσυμβολιστικής σχολής, και κριτικός απ' τους πιο αξιόλογους του μεσοπολέμου, ο Τέλλος Άγρας (το πραγματικό του όνομα ήταν Ευάγγελος Ιωάννου) γεννήθηκε στην Καλαμπάκα το 1899. Πήρε πτυχίο νομικής απ' το Πανεπιστήμιο Αθηνών, παρακολούθησε και μαθήματα φιλολογίας στη φιλοσοφική σχολή, εργάστηκε στο Υπουργείο Γεωργίας και το 1927 διορίστηκε στην Εθνική Βιβλιοθήκη, θέση που διατήρησε ως το τέλος. Εξαντλημένο απ' την πείνα και τις κατοχικές στερήσεις και με κλονισμένη την εύθραυστη πάντα υγεία του, τον βρήκε αδέσποτη σφαίρα στον αστράγαλο, την τελευταία μέρα της κατοχής και πέθανε από γάγγραινα στις 12 Νοεμβρίου 1944, αφού νοσηλεύτηκε ένα μήνα στον Ευαγγελισμό.

Εκτός από ποιητής και κριτικός, ο Άγρας υπήρξε κι ευαίσθητος μεταφραστής αρχαίων Ελλήνων και Λατίνων ποιητών, καθώς και γαλλόφωνων συμβολιστών. Έγραψε επίσης διηγήματα, καθώς και κείμενα για τα παιδιά. Όσο ζούσε, τύπωσε μια μετάφραση των "Στροφών" (1921) και μια μεταφραστική επιλογή απ' τα προηγούμενα ποιήματα του Moreas, την ποιητική ανθολογία "Οι Νέοι" (1922) και τις ποιητικές συλλογές "Τα Βουκολικά και τα Εγκώμια" (1934) και "Καθημερινές" (1939), αφήνοντας σκορπισμένο κι ασυγκέντρωτο το κριτικό και το υπόλοιπο έργο του κι ανέκδοτη την τρίτη και σπουδαιότερη ποιητική του συλλογή "Τριαντάφυλλα μιανής ημέρας", που κυκλοφόρησε το 1966 με φιλολογική επιμέλεια Κώστα Στεργιόπουλου. Με φιλολογική φροντίδα του ίδιου επιμελητή, συγκεντρώθηκε σε τόμους και το κριτικό του έργο, με τίτλο "Κριτικά".


'Ηταν Μες Στον Κόσμο...

Ήταν, μες στον κόσμο, ένα παιδί
όλο δείλια κι όλο ανορεξιά.
Τα παλιά τα σπίτια, τη σπουδή
αγαπούσε, και τη μοναξιά.

Αγαπούσε οι άλλοι ν' αγαπούν,
τα όργανα αγαπούσε, από μακριά,
και τα μάτια που θαμποκοπούν
μια κρυφή, βαθιά παρηγοριά.

Τα κατάρτια επρόσεχε πολύ,
κάθε που έπιανε, ώρες, να φυσά
και μακριά, στο τζάμι, στην αχλύ,
χόρευαν, κομμένα τα μισά.

Μες στου κόσμου την οχλαγωγή,
τι ν' απόγινε τ' ωχρό παιδί,
δίχως μοναξιά και συλλογή,
όνειρα, ταξίδια, ούτε σπουδή ;

Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2008

Ναπολέων Λαπαθιώτης - 3 Ποιήματα

Αυτόχειρας Έλληνας Ποιητής του μεσοπολέμου και της νεορομαντικής σχολής. Ήταν επίσης πεζογράφος, κριτικός και μεταφραστής, ενώ ήξερε πολύ καλά από μουσική και ζωγραφική.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1888 και αυτοκτόνησε με περίστροφο το 1944. Η ποίησή του είναι παραδοσιακή και ξεχωρίζει για τη μελαγχολική της διάθεση και την έντονη μουσικότητά της. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών όπου και πήρε δίπλωμα Νομικής αλλά δεν άσκησε ποτέ το επάγγελμα. Ασπάστηκε την κομμουνιστική ιδεολογία και δε δίστασε να το δημοσιοποιήσει (1927). Ήταν πολύ ιδιόρρυθμος στην προσωπική του ζωή. Η κινηματογραφική ταινία "Μετέωρο Και Σκιά" (1985) βασίζεται στη ζωή του.


Το audio με τα 3 ποιήματα είναι απ' την μικρού μήκους ταινία "Ναπολέων Λαπαθιώτης", της σειράς "Οι Ποιητές Μας" της ΕΤ 1 (1982) σε σενάριο και σκηνοθεσία Τάκη Σπετσιώτη. Οι 3 αφηγήσεις των ποιημάτων ανήκουν στον Κωνσταντίνο Τζούμα (2) και στο Γιάννη Ζαβραδινό.

video

Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2008

Τάσος Λειβαδίτης - Η Δίκη

video

Τάσος Λειβαδίτης - 3 Ποιήματα

Ο Τάσος Λειβαδίτης (1922 - 1988) είναι ένας Ποιητής για τον οποίο πρέπει να πούμε πολλά. Ίσως, μάλιστα, δεν θα 'πρεπε να λέμε τίποτ' άλλο παρά μόνο γι' αυτόν... Κατέχει ύψιστη θέση στην Ελληνική Ποίηση, γνωστός, βέβαια, κι εκτός των συνόρων της χώρας μας... Στο βίντεο ακούγεται η φωνή του ίδιου του Ποιητή...


video

Τρίτη, 9 Δεκεμβρίου 2008

Λογοτεχνικά Βιβλία Δωρεάν Στο Διαδίκτυο











Στη διεύθυνση που δίνεται, μπορείτε να βρείτε δωρεάν για να διαβάσετε ή να κατεβάσετε (πάνω από 40) χιλιάδες τίτλους βιβλίων σε μορφή ePub και txt... Όσο αφορά τα βιβλία που ακολουθούν, υπάρχουν στο διαδίκτυο σε μορφή pdf. Για όποιο ενδιαφέρεστε, στείλτε ένα e-mail...

Αγαθοκλής Δημήτρης - Άφεσις
Αθανασιάδης Μάνος - Η Νιόβη
Αναγνωστάκης Μανώλης - Περιθώριο '68
Βενέζης Ηλίας - Αιολική Γη
Βιζυηνός Γιώργος - Το Αμάρτημα Της Μητρός Μου
Βιζυηνός Γιώργος - Το Μόνο Της Ζωής Μου Ταξίδιον
Βοριάς Θοδωρής - Χαμένες Ψηφίδες
Γανίδης Αθανάσιος - Κείμενα Και Eικόνες
Γεραλή Χριστίνα - Αθόρυβα Απόρρητα
Γεραλή Χριστίνα - Διαστάσεις
Γεράρδης Τάκης - Το Mέντιουμ
Γεράρδης Τάκης - Το Μασκέ
Γιαννίκος Στρατής - Χρόνος
Ελευθεριάδης Αλέξανδρος - Μακριά Από Τα Φώτα Των Ανθρώπων
Ζερβός Οδυσσέας - Στιγμές Σε Ζυγαριά Αβύσσου
Θανάσης Αθανάσιος - Η Ελονοσία Του Μύδρου
Θανάσης Αθανάσιος - Οχεία
Καβάφης Κ. Π.  - Άπαντα Ποιήματα
Καββαδίας Νίκος - Μαραμπού
Καββαδίας Νίκος - Πούσι
Καββαδίας Νίκος - Τραβέρσο
Κάλβος Ανδρέας - Η Λύρα (Ωδές)
Καρυωτάκης Κώστας - Άπαντα
Κασάπη Έλσα - Αγγίγματα Εν Λευκώ
Κατσαρός Αχιλλέας - Ιχνηλάτες
Κόντε Άρης - Απολογισμός
Κόντε Άρης - Γιουσουρούμ
Κοσμά Έλενα - Στο Χαρτί Και Στον Αέρα
Κωνσταντινίδης Κώστας - Μια Στάση Για Το Καλοκαίρι
Λεδάκη Χαρά - 40 Μονοπάτια
Λειβαδίτης Τάσος - Απάνθισμα
Μαβίδης Παναγιώτης - Επισκέψεις Στις Εμμονές Του Έρωτα
Μαβίλης Λορέντζος - Άπαντα
Μυρτιώτισσα - Κίτρινες Φλόγες
Ντάλιου Διονυσία - Αίμα Αθώων Καιρών
Ντε Σαιντ Εξυπερύ Αντουάν - Ο Μικρός Πρίγκηπας
Ὀρφανίδης Δημήτρης - Δασυνόμενον Ἔψιλον
Παλαμάς Κωστής - Θάνατος Παληκαριού
Πάνου Θανάσης - Φίλοι Στα Άχυρα
Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος - Ποιήματα
Παπαντωνίου Ζαχαρίας - Ο Όρκος Του Πεθαμένου
Πάσχος Θάνος - Ζω Ονειρευόμενος
Πετρόπουλος Νίκος - Το Δράμα του Προγόνου
Πολυκανδριώτη Μαρία - Το Άλογο
Πολυμενάκος Γιώργος - Όνειρα Και Εφιάλτες Μικρού Μήκους
Πορφύρης Τάσος - Νεμέρτσκα
Ριτσώνης Κώστας - 151 Ποιήματα
Ριτσώνης Κώστας - Αγκαλιά Και Ανάπηρος Λαχειοπώλης
Ριτσώνης Κώστας - Η Βραχνή Φωνή
Ριτσώνης Κώστας - Πουλιά Και Ψίχουλα
Ριτσώνης Κώστας - Φωτισμένο Εργοστάσιο
Σεμερτζίδου Ελένη - Αλησμόνητο
Σεμερτζίδου Ελένη - Η Αλήθεια Της Ψυχής
Σεμερτζίδου Ελένη - Σ' Αυτό Το Σύμπαν Που Τολμά
Σεμερτζίδου Ελένη - Στην Αγορά Των Αστεριών
Σεπτέμβρη Λένα - Ταξίδι Στη Ζωή
Σιάκας Κωνσταντίνος - Εισπνοή Έρωτα, Εκπνοή Θανάτου
Στεργιόπουλος Γιάννης - Αναχωρήσεις Και Υπαναχωρήσεις
Στεργιόπουλος Γιάννης - Τα Απομεινάρια Εκκολάπτονται Αχνά
Ταγκάλου Νίκη - Ψυχές Από Μολύβι
Τουμανίδης Χρήστος - 3X17X3
Τσιουράκης Ιωάννης - Ήχος Πλάγιος, Μόνος...γραφή δεύτερη
Τσιουράκης Ιωάννης - Υποσχέσεις Του Φθινοπώρου

Διάττων Αβρός - Διάφορα Κείμενα

Διάφορα κείμενα αταξινόμητα

Περιεχόμενα

* Κώστας Στεργιόπουλος, Ή Αλλιώς, Η Λογοτεχνία Ως Η Τέταρτη Διάσταση!
* Ο Εξαίρετος Ποιητής Νίκος Β. Λαδάς
* Ο Φάκελος Καρυωτάκη Δε Θα Κλείσει Ποτέ
* Παιχνίδια Της Μνήμης

Διάττων Αβρός - Φάκελος Καρυωτάκη (Ποιητική Ανθολογία)

Ποιητική Ανθολογία «Φάκελος Καρυωτάκη»

Εδώ παρουσιάζονται ποιήματα διαφόρων δημιουργών μέσα στα οποία, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, υπάρχει ο Κώστας Καρυωτάκης.

Περιεχόμενα (ποιήματα που έχουν μέχρι στιγμής αναρτηθεί με αλφαβητική σειρά):

* Αβρός Διάττων - Το Μυστικό
* Αιλιανού Έφη - Κύκλος
* Βλαβιανός Χάρης - Μνήμη Καρυωτάκη
* Γαλάτης Μάκης - Πεσμένα Αγάλματα
* Γαλάτης Μάκης - Στερνό Όνειρο
* Κόρφης Τάσος - Για Κάποιο Νέο Μόνο
* Κόρφης Τάσος - Tea And Sympathy
* Λαδάς Νίκος Β. - Προειδοποίηση
* Λάσκαρης Χρίστος - Υπάλληλοι
* Λειβαδίτης Τάσος - Μικρή Νυχτερινή Ονειροπόληση
* Λεοντάρης Βύρων - Απόσπασμα ΙΙ
* Παναγιωτόπουλος Ι. Μ. - Καρυωτάκης
* Πολενάκης Σταμάτης - Τοπία Θανάτου (I)
* Πουλημενάκου Τζούλια - Σαν Ποίημα Του Καρυωτάκη
* Σαραντάρης Γιώργος - Λίγη Χαρά
* Σαχτούρης Μίλτος - Στο Φίλο Μου Θάνο Κωνσταντινίδη
* Σοφιανός Κώστας - Κώστας Καρυωτάκης
* Στεργιόπουλος Κώστας - Το Σήμαντρο

Διάττων Αβρός - Μονήρες Ρόπτρον

Ποιητική Συλλογή «Μονήρες Ρόπτρον»

Περιεχόμενα (ποιήματα που έχουν μέχρι στιγμής αναρτηθεί με αλφαβητική σειρά):

* Άθεοι Στίχοι
* Αιρετικός
* Αναδυομένη
* Άνισες Μάχες
* Βιωμένο Μέλλον
* Γραμμένο Για Άλλο Ποίημα
* Εν Πτώσει
* Έννοιες Συνυφασμένες
* Επιβάτες Ενός Σύγχρονου Τιτανικού
* Έρωτας Κελεύει
* Έτοιμοι
* Ευχή Για Το Τέλος
* Έφυγες
* Η Εισήγηση
* Η Φυσική Σταθερά
* Μονήρες Ρόπτρον
* Ο Ήχος Της Φυσαρμόνικας
* Οι Δολιχοδρόμοι Δεν Πρέπει Να Κουράζονται
* Οι Ποιητές Αρέσκονται Να Μένουν Σιωπηλοί
* Οι Ποιητές Εντεταλμένοι
* Οι Ρίμες Των Δέντρων
* Ονειρεύτηκα Πολύ
* Παιδικό Όνειρο
* Πάλι Η Ποίηση Λοιπόν
* Παραλληλισμοί
* Περί Αυτοκαταστροφής
* Περιεχόμενο Και Δυνατότητες Ενός Ποιήματος
* Ποίηση Εσύ
* Ποίηση Της Κόπωσης
* Ποιητική Βραδιά
* Σονέτο Για Μια Φωτογραφία
* Στο Τέλος Θα Μας Αρνηθεί
* Τα Βασικά Αντικείμενα
* Τα Δάνεια Του Μεσοπολέμου
* Τα Μεγάλα Έργα
* Τα Περιστέρια Μου
* Τεράστιο Πέλμα
* Της Χαράς Και Της Λύπης
* Το Μυστικό
* Το Ρολόι Του Ποιητή
* Του Έρωτα Η Μέθη
* 'Υαινες Του Φασισμού

Διάττων Αβρός - Η Ίδια Η Ζωή Μάς Υπαγορεύει Τη Δύση Της

Ποιητική Συλλογή «Η Ίδια Η Ζωή Μάς Υπαγορεύει Τη Δύση Της»

Περιεχόμενα (ποιήματα που έχουν μέχρι στιγμής αναρτηθεί με αλφαβητική σειρά):

* Ένα Κομμάτι Γυαλί
* Εξοικειωμένοι
* Η Σκακιέρα
* Πρόποσις
* Τα Περίστροφα Των Ποιητών (II)
* Το Κλάμα Των Γελωτοποιών
* Το Κλειδί
* Το Μήνυμα
* Το Τρένο Που Δε Θα Περάσει Ποτέ

Διάττων Αβρός - Η Μουσική Που Δε Μάθαμε

Ποιητική Συλλογή «Η Μουσική Που Δε Μάθαμε»

Περιεχόμενα (ποιήματα που έχουν μέχρι στιγμής αναρτηθεί με αλφαβητική σειρά):

* Και Είμαι Φρέαρ
* Νοσηρό
* Τα Απρόβλεπτα Των Αγαλμάτων
* Τα Σπαθιά
* Το Κρεβάτι Του Εφιάλτη
* Το Σιωπηλό Βλέμμα Του Φεγγαριού

Διάττων Αβρός - Χρώμα Ανεξίτηλο

Ποιητική Συλλογή «Χρώμα Ανεξίτηλο»

Περιεχόμενα (ποιήματα που έχουν μέχρι στιγμής αναρτηθεί με αλφαβητική σειρά):

* Δ. Π. Παπαδίτσας, Ο Αριθμός Ένα Σε Μεγέθυνση
* Εκστρατεία
* Η Αγρύπνια Στην Ποίηση Του Τάσου Λειβαδίτη
* Η Πεταλούδα Πάντα Θα Πετάξει (Κείμενο Για Τον Κ. Καρυωτάκη I ως V)
* Να Αξιωθούμε Ως Άνθρωποι
* Στον Κώστα Στεργιόπουλο
* Το Εμβαδόν Του Κενού
* Του Θανάτου
* Υπέρβασις


Διάττων Αβρός - Ένθεν Του Θανάτου (Κόκκινο Βαθύ)

Ποιητική Συλλογή «Ένθεν Του Θανάτου (Κόκκινο Βαθύ)»

Περιεχόμενα (τα ποιήματα παρουσιάζονται με αλφαβητική σειρά):

* Αντί Προλόγου (Παρακμή I και II)
* (Παρακμή III)
* Αδιέξοδο
* Αλλού...
* Ανάμνησις
* Αναστροφή
* Άνθος Και Δροσιά...
* Απόκλισις
* Άποψη Για Τη Ζωή
* Αυτές Οι Λέξεις Αρχίζουν Από Α
* Δεν Είδες...
* Δικαίωσις
* Είμαι Εδώ...
* Έλεγος
* Επίδοξοι Κένταυροι Ή Ο Σύντομος Καλπασμός Των Ονείρων
* Εσωτερικά
* Ευγενής Φιλοδοξία (Ωστόσο Αιμόφυρτη)
* Ζωηρά Αντίθεσις
* Ζωηρά Αντίθεσις (II)
* Η Θλίψη Των Ωρών
* Η Κρύπτη
* Ήλιοι Χλωμοί
* Ήττα
* Θάνατοι
* Ιχνηλασία Θανάσιμη
* Κι Αν Είχε Πάψει Να Ελπίζει...
* (Κι Αν Μόν' Ο Πόνος...)
* Κόκκινο Βαθύ
* Λήθη
* Μάνα
* Μάνα (II)
* Μέρες...
* Μέρες... (II)
* Μέσα Μου...
* Μοναξιά
* Ο Ποιητής Που Υφαίνει
* Ο Χορός Των Δαιμονισμένων
* Όλα Πλέον...
* Πάντα Σ' Εμάς...
* Παραίτησις
* Παρομοίωσις
* Παρομοίωσις (II)
* Πραγματικότητα
* Πτωτική Πτήση
* Σημαδεύοντας...
* Σιωπή
* Στη Δίνη Του Χρόνου
* Στη Δίνη του Χρόνου (II)
* Στροφές
* Συνάντηση Με Τη Μούσα
* Συνέπεια
* Τα Όπλα
* Τα Ψαλίδια
* Τη Μοίρα Του Ήλιου Θα Την Πούμε Εμείς
* Το Απόλυτο Μηδέν
* Το Θάνατο Απόψε...
* Ως Ενδεχόμενο
* J. B. Hutto
* John Lee Hooker
* Muddy Waters
* Σαν Επίλογος (Θέλω Να Φύγω)

Διάττων Αβρός - Κίτρινα Πεσμένα Φύλλα

Ποιητική Συλλογή «Κίτρινα Πεσμένα Φύλλα»

Η παρούσα ποιητική συλλογή, δυστυχώς, για προσωπικούς λόγους, αποσύρθηκε αμέσως μετά την έκδοσή της (το 1993). Στο μέλλον θα καταβληθεί προσπάθεια να καταγραφούν όσα ποιήματα έχουν διασωθεί.

Λόγος Ύπαρξης Αυτού Του Blog

Όλα αναφέρονται στην περιγραφή... Επειδή υπάρχει δρόμος που δεν έχει ακόμα διανυθεί. Επειδή υπάρχει λόγος που δεν έχει ακόμα ειπωθεί. Αυτός είναι ο λόγος ύπαρξης της ιστοσελίδας... Πόσο θα διαρκέσει η λειτουργία της; Αβέβαιο... Όπως όλα στη ζωή... Όπως και να 'χει, θα καταβληθεί πάσα δυνατή προσπάθεια για ότι καλύτερο...

Καλό μας ξεκίνημα!...
 
Free Joomla TemplatesFree Blogger TemplatesFree Website TemplatesFreethemes4all.comFree CSS TemplatesFree Wordpress ThemesFree Wordpress Themes TemplatesFree CSS Templates dreamweaverSEO Design