Καλωσήρθατε στη λογοτεχνική ιστοσελίδα του Διάττοντα Αβρού. Εδώ μπορείτε να διαβάσετε έργα του ίδιου (οι ποιητικές συλλογές αναφέρονται στη δεξιά πλευρική στήλη) αλλά και άλλων δημιουργών. Σε περίπτωση που θέλετε να επικοινωνήσετε μαζί του (π.χ. για να πείτε απλά τη γνώμη σας ή για να δημοσιεύσετε κάποιο κείμενό σας), μπορείτε να συμπληρώσετε τη φόρμα επικοινωνίας στη οριζόντια μπάρα του μενού ή να στείλετε μήνυμα στο e-mail που αναγράφεται δεξιά. Καλές σας αναγνώσεις...

Τετάρτη, 24 Δεκεμβρίου 2014

Λευτέρης Αγγελάκης - Τι Κάνω Εγώ;











Είδα την επιμέλεια μυρμηγκιών
σπυριά σταριού να σοδιάζουν
και τη μέλισσα σκυφτή στην κηρήθρα
να κα΄νει αγαπημένη γλύκα το νέκταρ του θύμου.
Άκουσα αηδόνια να μιλούν σαν τον Μπετόβεν κι αναρωτήθηκα.
Τι κάνω εγώ σκυφτός εδώ;


                      (απ' την ποιητική συλλογή «Αυτοψίες», το 1997)

Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2014

Λευτέρης Αγγελάκης - Έλα Κοντά Ξένε











Έλα κοντά ξένε
να πούμε ο ένας στον άλλο τον καημό μας
«με χείλος εν και φωνή μία»
σαν τότε στη Βαβέλ πριν μας συγχύσουν τη γλώσσα.
Θυμάσαι;

Ω ξένε! Σε γνωρίζω από τη θλίψη των ματιών σου
και του έρωτα τον παγκόσμιο πόθο
και την κοινή λαλιά της αρχαίας ανάγκης,
πάρε δώσε φάγε πιες κοιμήσου.
Σε γνωρίζω από τον πύργο της Βαβέλ
τότε που όλη η γη «ην χείλος εν».

Ω ξένε! είτε μου πεις έλα κοντά
είτε μου «κράξεις φεύγα»
εσύ κι εγώ είμαστε αδέρφια
κι ίσο μοιράσι έχουμε στην ίδια μοίρα.

Ω ξένε! Ξένοι είμαστε κι οι δυο
αποκομμένοι από της μάνας Γης τη μήτρα
και δεν έχουμε που την κεφαλή κλίναι
ότι μάθαμε των Θεών τα μυστικά
και δεν αντέχουμε τη μοναξιά της γνώσης.

Ω ξένε! Γαιάνθρωποι είμαστε κι οι δυο
μόνοι στην ξενητειά του άπειρου κόσμου
και στο νησάκι Γη πατριώτες.


(απ' την ποιητική συλλογή «Αυτοψίες», το 1997)

Τρίτη, 9 Δεκεμβρίου 2014

Ανέστης Ευαγγέλου - Μην Απορείς, Μητέρα











Μην απορείς, μητέρα, μην τρομάζεις
τούτα τα ποιήματα διαβάζοντας. Θα τα βρίσκεις, βέβαια,
λίγο στενάχωρα, σάμπως να θέλουν
από τις λέξεις μέσα να βγουν. Ίσως, ακόμα,
το γιο σου μέσα τους να μην αναγνωρίζεις. Κι όμως
δικά του είναι, μητέρα, αυτόν εικονίζουν.
Πάσχουν κι αυτά όπως κι αυτός από ασφυξία,
χάνονται μέσα τους, γυρίζουν, επιστρέφουν,
πάσχουν να βγουν από τις λέξεις όπως κι εκείνος
πάσχει να βγει από το πετσί του μέσα.

Μην απορείς, μητέρα, μην τρομάζεις. Προ παντός
μη σε κυριέψει απελπισία. Κάτι στηρίζει
το γιο σου, που εσύ δε βλέπεις:
μέσα του, από τα πόδια ως την κορφή, είναι μια κολόνα
που τον στυλώνει, τον κρατά μ’ όρθιο το κεφάλι,
που τον ψυχώνει, βήμα με βήμα, αγκώνα με αγκώνα,
μέσ’ απ’ ερείπια ν’ ανοίγει δρόμο και να προχωράει.


(απ΄την ποιητική συλλογή «Περιγραφή Εξώσεως», το 1960)

Δευτέρα, 1 Δεκεμβρίου 2014

Μίλτος Σαχτούρης - Βρέχει

...(συνέχεια απ' την προηγούμενη ανάρτηση)... Ο Μίλτος Σαχτούρης, χωρίς να είναι απαισιόδοξος, είναι ποιητής του ατομικού άγχους, αλλά μέσα στο έργο του είναι διάσπαρτος κι ο απόηχος του άγχους μιας ολόκληρης εποχής. Είναι, επίσης, ποιητής του κλειστού χώρου, αντιηρωικός, εκφραστής κι απολογητής της κατακερματισμένης και καθημαγμένης ανθρώπινης ύπαρξης. Απορρίπτει την παραδοσιακή γραφή και στρέφεται στον συμβολισμό και τον υπερρεαλισμό όπου κρατά τη φαντασία και την παραίσθηση, ενώ παράλληλα φαίνεται να υπερτονίζει το παράλογο. Διαφοροποιείται απ' τους σύγχρονους ομότεχνούς του επειδή οικοδομεί το έργο του με εφιαλτικές εικόνες και σύμβολα, που πλησιάζουν περισσότερο τον εξπρεσιονισμό.

Ο Μίλτος Σαχτούρης έφυγε απ' τη ζωή στις 29 Μάρτη του 2005.


Βρέχει

Βρέχει όπως και στο προηγούμενο ποίημα
Μια γυναίκα μ' έναν καθρέφτη και κάτι σύρματα προσπαθεί
να κρατήσει τα χρόνια. Όμως τα χρόνια φεύγουν
τα σύρματα μπαίνουν βαθιά μέσα στα μάγουλά της
τα ξεσκίζουν, τρέχουν αίματα
ενώ ένα άγριο χέρι με μια κιμωλία πηγαινοέρχεται
και βάφει τα μαλλιά της άσπρα


       (απ' την ποιητική συλλογή «Όταν Σας Μιλώ», το 1956)
 
Free Joomla TemplatesFree Blogger TemplatesFree Website TemplatesFreethemes4all.comFree CSS TemplatesFree Wordpress ThemesFree Wordpress Themes TemplatesFree CSS Templates dreamweaverSEO Design