Καλωσήρθατε στη λογοτεχνική ιστοσελίδα του Διάττοντα Αβρού. Εδώ μπορείτε να διαβάσετε έργα του ίδιου (οι ποιητικές συλλογές αναφέρονται στη δεξιά πλευρική στήλη) αλλά και άλλων δημιουργών. Σε περίπτωση που θέλετε να επικοινωνήσετε μαζί του (π.χ. για να πείτε απλά τη γνώμη σας ή για να δημοσιεύσετε κάποιο κείμενό σας), μπορείτε να συμπληρώσετε τη φόρμα επικοινωνίας στη οριζόντια μπάρα του μενού ή να στείλετε μήνυμα στο e-mail που αναγράφεται δεξιά. Καλές σας αναγνώσεις...

Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2011

Καλή Πρωτοχρονιά Κι Ευτυχισμένο Το 2012!

Η ιστοσελίδα εύχεται σε όλους...

Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2011

Η Εργογραφία Του Αργύρη Χιόνη










(συνέχεια απ' την προηγούμενη ανάρτηση)

Ποίηση:
Απόπειρες φωτός. Αθήνα 1966.
Σχήματα Απουσίας. Αθήνα 1973.
Μεταμορφώσεις. Αθήνα 1974.
Τύποι Ήλων. Θεσσαλονίκη 1978.
Λεκτικά Τοπία. Αθήνα 1983.
Σαν Τον Τυφλό Μπροστά Στον καθρέφτη. Αθήνα 1986.
Εσωτικά τοπία. Αθήνα 1991, 1999.
Ο Ακίνητος Δρομέας. Αθήνα 1996, 2000.
Ιδεογράμματα. Θεσσαλονίκη 1997.
Τότε Που Η Σιωπή Τραγούδησε Και Άλλα Ασήμαντα Περιστατικά. Αθήνα 2000.
Στο Υπόγειο. Αθήνα 2004.
Η Φωνή Της Σιωπής: Ποιήματα 1966-2000. Αθήνα 2006.
Μέρες Ποίησης (συλλογικό έργο). Αθήνα 2007.
Ό,τι Περιγράφω Με Περιγράφει. Αθήνα 2010.
Παίγνια (συλλογικό έργο). Αθήνα 2011.

Αφηγήματα:
Ιστορίες Μιας Παλιάς Εποχής Που Δεν Ήρθε Ακόμα. Αθήνα 1981.
Ο Αφανής Θρίαμβος Της Ομορφιάς. Αθήνα 1995.
Τρία Μαγικά Παραμύθια. Αθήνα 1998.
Όντα Και Μη Όντα. Αθήνα 2006.
Περί Αγγέλων Και Δαιμόνων. Αθήνα 2007.
Το Οριζόντιο Ύψος Και Άλλες Αφύσικες Ιστορίες. Αθήνα 2008.
Το Μήνυμα Και Άλλες Δύο Φάρσες - Ο Ρήτορας Ή Ο Κανιβαλισμός: Αυτός Εκτός Κι Εντός Του Κουστουμιού Του (τρία μονόπρακτα). Αθήνα 2009.

Μεταφράσεις:
Octavio Paz, Ποιήματα. Αθήνα 1981.
Howard Fast, Οι Μετανάστες. Αθήνα 1981.
Jeffrey Archer, Κάιν Και Άβελ. Αθήνα 1982.
Russel Edson, Όταν Το Ταβάνι Κλαίει (ποίηση). Αθήνα 1986.
Roberto Juarroz, Κατακόρυφη Ποίηση. Θεσσαλονίκη 1997.
Jane Austen, Περηφάνια Και Προκατάληψη. Αθήνα 1997, 2000.
Henri Michaux, Με Το Αγκίστρι Στην καρδιά. Αθήνα 2003.
Ξένη Ποίηση Του 20ού αιώνα (συλλογική μετάφραση). Αθήνα 2007.
Nikanor Parra, Ποιήματα Επείγουσας Ανάγκης. Αθήνα 2008.
Έχει επίσης μεταφράσει και δημοσιεύσει σε λογοτεχνικά περιοδικά πολλά ποιήματα γραμμένα στα γαλλικά, αγγλικά, ισπανικά, ιταλικά κι ολλανδικά, καθώς κι όλο τον "Αστερίξ" κι ένα μεγάλο μέρος του "Ιζνογκούντ".

Μεταφράσεις έργων του σε ξένες γλώσσες:
Σχήματα Απουσίας. Μετάφραση στα ολλανδικά και αγγλικά, M. Blijstra και M. Muntz (δίγλωσση έκδοση). Άμστερνταμ 1971.
Μεταμορφώσεις Και Άλλα Ποιήματα. Μετάφραση στα ολλανδικά, M. Blijstra. Άμστερνταμ 1976.

Βραβεία:
Βραβείο του περιοδικού Διαβάζω 2007, για το Ποιητικό του βιβλίο Όντα Και Μη Όντα, Αθήνα 2006.
Κρατικό Βραβείο Διηγήματος 2009, εξ ημισείας με τον Τόλη Νικηφόρου για το αφήγημά του Το Οριζόντιο Ύψος Και Άλλες Αφύσικες Ιστορίες. Αθήνα 2008.

ΙΣΤ
(απόσπασμα Απ' Την Ποιητική Συλλογή "Μεταμορφώσεις", 1974)

Σ' αυτή την έρημο δεν υπάρχει
Ούτ' ένας τοίχος για να μετρήσω
Το ανάστημά μου ούτ' ένας καθρέφτης
Για να δω τη μορφή μου

Δεν ξέρω αν είμαι κοντός ή ψηλός
Ωραίος ή άσχημος δεν ξέρω καν
Αν έχω ανάστημα η μορφή
Όσο για τον ίσκιο μου
Αδύνατο να βασιστώ σ' αυτόν
Και μια βελόνα ακόμα μπορεί
Να ρίξει ίσκιο καρφιού αν φωτιστεί
Κατάλληλα

Σ' αυτήν την έρημο δεν υπάρχει
Ούτ' ένα αυτί έξω απ' το δικό μου
Για ν' ακούσει το λόγο μου φωνάζω
Και θαρρώ πως σκέφτομαι να φωνάξω
Σκέφτομαι και θαρρώ πως φωνάζω

Σ' αυτή την έρημο δεν υπάρχει ούτ' ένας
Άνθρωπος να σκοτώσω ούτ' ένας
Άνθρωπος να με σκοτώσει μονάχα
Κάτι θαμποί αντικατοπτρισμοί προβάτων
Και λύκων

Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2011

Η Ποίηση Θρηνεί Για Το Χαμό Του Αργύρη Χιόνη (ανήμερα των Χριστουγέννων)!

Ο Αργύρης Χιόνης "έφυγε" ακριβώς τη μέρα της γιορτής των Χριστουγέννων, καθώς τον πρόδωσε η καρδιά του (ανακοπή)... Η Ποίηση άρχισε ήδη να χάνει ένα ένα τα ύστατα στηρίγματά της. Σε λίγο καιρό πια θα γίνεται λόγος για μια έκφραση Τέχνης παραδοσιακή, ιστορική, χωρίς ενεργούς εκπροσώπους...

Ο Ποιητής γεννήθηκε στις 22 Απρίλη του 1943 στην Αθήνα (περιοχή Σεπολίων), από γονείς νησιώτες, εσωτερικούς μετανάστες. Στα δεκατέσσερά του, άρχισε να γράφει ποιήματα σε έμμετρο και ομοιοκατάληκτο στίχο, μιμούμενος τις μαντινάδες και τα αποσπάσματα απ' τον Ερωτόκριτο, που η Κρητικιά μητέρα του τραγουδούσε. Μπήκε πολύ νωρίς στη βιοπάλη γι’ αυτό τελείωσε Νυχτερινό Γυμνάσιο (2ο Νυχτερινό Γυμνάσιο Αθηνών).

Εμφανίστηκε στα γράμματα με ποιήματα που δημοσίευσε το 1963 στο περιοδικό Δωδέκατη Ώρα και το 1964 στη Νέα Εστία. Το 1966, σε ηλικία 23 ετών, εκδίδεται η πρώτη του ποιητική συλλογή (Απόπειρες φωτός). Το 1967, λίγο μετά την εγκαθίδρυση της δικτατορίας, έφυγε στο εξωτερικό. Πρώτος σταθμός ήταν το Παρίσι όπου, εργαζόμενος σκληρά για το βιοπορισμό (ως λαντζιέρης, φορτοεκφορτωτής κλπ.), ξεκίνησε να παρακολουθεί βραδινά μαθήματα γαλλικών. Στις αρχές του 1968, ποιήματά του μεταφράστηκαν και δημοσιεύτηκαν σε έγκυρα ολλανδικά λογοτεχνικά περιοδικά. Λίγο μετά τα γεγονότα του Μάη του ’68, ένα ζευγάρι φιλελλήνων, η μεταφράστριά του Maria Blijstra κι ο σύζυγός της συγγραφέας Rein Blijstra, επισκέφθηκαν το Παρίσι για ένα λογοτεχνικό συνέδριο, οπότε και συναντήθηκαν για πρώτη φορά μαζί του και τον προσκάλεσαν στο Άμστερνταμ.

Στο σπίτι των Blijstra, γνωρίστηκε με τον ελληνιστή καθηγητή του Πανεπιστημίου Arnold Van Gemert και την ελληνίδα γυναίκα του, που του πρότειναν να εγκατασταθεί στην Ολλανδία υποσχόμενοι να του βρουν εκεί δουλειά. Επέστρεψε στο Παρίσι και λίγους μήνες αργότερα πήρε μήνυμα από Ολλανδία ότι βρέθηκε δουλειά σ' έναν εκδότη κλασικών κειμένων, οπότε έφυγε πάλι για το Άμστερνταμ. Στο Άμστερνταμ έζησε τα επόμενα οκτώμισι χρόνια. Στην αρχή δούλεψε σκληρά, τόσο για το βιοπορισμό όσο και για την εκμάθηση της γλώσσας. Του χορηγήθηκε υποτροφία για γράψιμο απ' την Εταιρεία Συγγραφέων, έγινε δεκτός στους λογοτεχνικούς κύκλους κι απέκτησε πρόσβαση στα λογοτεχνικά περιοδικά. Στο εξωτερικό εκδόθηκαν δύο βιβλία του (Σχήματα Απουσίας και Μεταμορφώσεις) και βραβεύτηκαν δύο θεατρικά έργα του (Ο Ρήτορας και Αυτός Εκτός και Εντός Του Κουστουμιού Του), σε διαγωνισμό που είχαν προκηρύξει για τις Κάτω Χώρες ο θεατρικός οργανισμός Sater και το λογοτεχνικό περιοδικό Soma, το 1971. Διορίστηκε δάσκαλος ελληνικών στο Λαϊκό Πανεπιστήμιο και παράλληλα εγγράφηκε, με κρατική υποτροφία, στη Σχολή Ιταλικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ.

Το 1977 επέστρεψε στην Ελλάδα όπου δούλεψε ως μεταφραστής, συνέγραψε μια σειρά παιδικών εκπομπών για το ραδιόφωνο κι έκανε ένα ταξίδι στις ΗΠΑ, εκπροσωπώντας την Ελλάδα στο ετήσιο Διεθνές Συγγραφικό Πρόγραμμα του Πανεπιστημίου της Iowa. Το 1982 προσλήφθηκε ως μεταφραστής στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κι εγκαταστάθηκε στις Βρυξέλλες για τα επόμενα δέκα χρόνια. Το 1992 παραιτήθηκε απ' τη θέση αυτή κι αποσύρθηκε στο Θροφαρί, ένα μικρό χωριό της ορεινής Κορινθίας, όπου ασχολήθηκε ως το τέλος της ζωής του μόνο με την καλλιέργεια της γης και.. της Ποίησης. Ποιήματα και πεζογραφήματά του έχουν μεταφραστεί και δημοσιευτεί στα αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, γερμανικά, ολλανδικά, σερβοκροατικά και ρουμάνικα. Ήταν μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων... Με τον Αργύρη Χιόνη θα συνεχίσουμε και στην επόμενη ανάρτηση...

Κάποιος Βρήκε, Κάποτε, Του Θανάτου Το Αντίδοτο
(απ' την Ποιητική Συλλογή "Εσωτικά Τοπία", 1991)

Κάποιος βρήκε, κάποτε, του Θανάτου το αντίδοτο και σταμάτησε να πεθαίνει. Αιώνες, τώρα, κάθεται σε μια γωνιά του κόσμου, και κοιτά να 'ρχονται και να φεύγουν οι γενιές, βλέπει πολιτισμούς καινούργιους να γεννιούνται, να γερνούν και να πεθαίνουν.

Είν' ευτυχής, ή μάλλον, δεν είναι δυστυχής. Λιγάκι κουρασμένος, ίσως. Η μνήμη του είναι μεγάλη και βαριά σαν την ιστορία. Το χειρότερο είναι ότι πλήττει. Έχει φάει κι έχει πιει ότι εφηύρε του ανθρώπου η λαιμαργία, έχει παίξει όλα τα παιχνίδια, έχει γνώση όλης της γνώσης, έχει ερωτευτεί όλον τον έρωτα, τίποτε δεν έχει πια να κάνει. Κάθεται εκεί, σε μια γωνιά του κόσμου και κοιτά τον ήλιο και τ' αστέρια να γερνάνε και να γέρνουν προς το τέλος τους. Κάθεται εκεί κι αναρωτιέται μήπως θα 'πρεπε ν' αρχίσει της ζωής ν' αναζητάει το αντίδοτο.

Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2011

Καλά Χριστούγεννα!

Η Ιστοσελίδα εύχεται σε όλους...

Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2011

Τέλλος Άγρας - Λουλούδια Αποβροχάρικα











Μοσκομυρίζει ακόμα
μαγιάτικη βροχή
που αργεί να την πιει
τ' άρπαγο χώμα.

Του βορριά έχει σωπάσει
η φιλικιά η φωνή.
Μιαν αύρα μελανή
θροϊζει: «Ειρήνη πάσι»

Κι έχουνε γίνει οι κήποι
βαθιοί και πιο χλωμοί
κι είναι - για μια στιγμή -
είναι για λύπη.

Όμως, ας μοιάζανε όλες
με του Μαγιού, οι βροχές
- για τη χλώρη δροσιές
και για τις βιόλες!

Να, που όλο και διαλύεται
τ' απόβροχο, και να!
Το σύννεφο περνά
κι αποτραβιέται.

Αχ, κι η ψυχή μου θέλει
κάτι να πει κι αυτή
την ώρ' αυτή - μα τι;
(και ποιόνε μέλλει;)

«Αγαπώ τα λουλούδια,
την άνοιξη (να πει),
το μάκρος, τη σιωπή
και τα τραγούδια,

τ' ωραίο βιβλίο, το γράμμα
το μακρινό αγαπώ...»
(στον κόσμο ίσως να πω
δεν έχω κι άλλο πράμμα...).
 
Free Joomla TemplatesFree Blogger TemplatesFree Website TemplatesFreethemes4all.comFree CSS TemplatesFree Wordpress ThemesFree Wordpress Themes TemplatesFree CSS Templates dreamweaverSEO Design