Καλωσήρθατε στη λογοτεχνική ιστοσελίδα του Διάττοντα Αβρού. Εδώ μπορείτε να διαβάσετε έργα του ίδιου (οι ποιητικές συλλογές αναφέρονται στη δεξιά πλευρική στήλη) αλλά και άλλων δημιουργών. Σε περίπτωση που θέλετε να επικοινωνήσετε μαζί του (π.χ. για να πείτε απλά τη γνώμη σας ή για να δημοσιεύσετε κάποιο κείμενό σας), μπορείτε να συμπληρώσετε τη φόρμα επικοινωνίας στη οριζόντια μπάρα του μενού ή να στείλετε μήνυμα στο e-mail που αναγράφεται δεξιά. Καλές σας αναγνώσεις...

Τετάρτη, 14 Απριλίου 2010

Τέλλος Άγρας - Σπουδές

Ποίηση του Μεσοπολέμου είναι το λογοτεχνικό εκείνο ρεύμα που λατρεύω περισσότερο απ' όσα έχουν εμφανιστεί στην Ιστορία της Ελληνικής Λογοτεχνίας. Είναι η περίοδος όπου εμφανίστηκαν μεγάλοι Ποιητές, μεταξύ των οποίων κι ο Τέλλος Άγρας (του οποίου η ταυτότητα εικονίζεται στη φωτογραφία).

Το να του αποδώσει όμως κανείς μόνο την ιδιότητα του Ποιητή, είναι μέγα λάθος, ασυγχώρητο και τραγικό, αν την ίδια στιγμή δε συμπληρώσει και τις άλλες ιδιότητές του, όπως αυτή του κριτικού, του πεζογράφου και του μεταφραστή.

Σ' όλους αυτούς τους τομείς ο Τέλλος Άγρας σημείωσε ιδιαίτερη επιτυχία. Ειδικά, όμως, όσο αφορά το διορατικό κριτικό του έργο, θα ήθελα να επισημάνω το εξής. Σύγχρονος του μεγάλου Καρυωτάκη, είναι αυτός για τον οποίο έγραψε: «...Κι άξαφνα, στα 1927, με την τρίτη και τελευταία του ποιητική συλλογή, Ελεγεία Και Σάτιρες, ο Καρυωτάκης μας εξεπέρασεν όλους, αμέσως κι εξακολουθητικά! Έγινε αμέσως maitre!».

Μία απ' τις λαμπρότερες, λοιπόν, κριτικές που διατυπώθηκαν ποτέ στα Ελληνικά Γράμματα, ανήκει στον επιφανή αλλά σεμνό (κι άτυχο ως προς το τέλος της ζωής του) λογοτέχνη Τέλλο Άγρα, ο οποίος αποτελεί και το τιμώμενο πρόσωπο της σημερινής ανάρτησης.

«Σπουδές» είναι ο τίτλος του ποιήματος που επέλεξα να του παρουσιάσω...


Η πολιτεία, καταχνιασμένη,
φεύγει, διαλύεται, ξεθυμαίνει.

Στο βράδυ αυτό το νοτερό,
είν' όλα αχλύ κι όλα νερό.

Μες στα νερά, πώς τρεμοσβήνει
μια κατακίτρινη σελήνη.

Κι αυτά τα δέντρα, στη σειρά,
κι οι εκκλησιές, μες στα νερά!

Μέσα μου κλαίει απόψε πάλι
υγρός αχνός, ώχρα κι αθάλη.

Κι είν' η καρδιά μου σφαλιστή,
σα μια μητρόπολη σβηστή.

Μες στην καρδιά μου έχω κλεισμένο
ένα μεγάλο Εσταυρωμένο.

Στα πόδια του - φτωχειά πιστή!
- η Ελλάδα κλαίει, γονατιστή.

Σάββατο, 3 Απριλίου 2010

Καλή Ανάσταση, Καλό Πάσχα!















Η Ιστοσελίδα Εύχεται Σε Όλους ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ και ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!

Παρασκευή, 2 Απριλίου 2010

Νίκος Β. Λαδάς - Να Μου Δώσουν Πάλι Τα Πουλιά















Να μου δώσουν πάλι τα πουλιά
δεν μπορώ πια ν' ανεβαίνω τους ανήφορους της ποίησης
χωρίς φωλιές πουλιών στην καρδιά.

Να μου δώσουν πάλι το γέλιο των έφηβων.
Η νύχτα είναι πέτρινη κι εγώ θαμμένος στην πέτρα
αράχνη σε κατώγι παλιό
τυφλό γεράκι
χωρίς το φως μιας χαρούμενης ματιάς.

Να μου ξαναγυρίσουν τη φωνή μου
το στόμα μου κατάντησε
μια ρημαγμένη εκκλησιά
για να φωλιάζουν νυχτερίδες και φαντάσματα,
θέλω και πάλι τη φωνή μου.
Δεν πρόλαβα να τη χαρώ
νέος πολύ και μου την άρπαξαν
τη διαμέλισαν για να περάσουν την ώρα τους.

Γυμνός κι ακάλυπτος κραυγάζω.
 
Free Joomla TemplatesFree Blogger TemplatesFree Website TemplatesFreethemes4all.comFree CSS TemplatesFree Wordpress ThemesFree Wordpress Themes TemplatesFree CSS Templates dreamweaverSEO Design