Καλωσήρθατε στη λογοτεχνική ιστοσελίδα του Διάττοντα Αβρού. Εδώ μπορείτε να διαβάσετε έργα του ίδιου (οι ποιητικές συλλογές αναφέρονται στη δεξιά πλευρική στήλη) αλλά και άλλων δημιουργών. Σε περίπτωση που θέλετε να επικοινωνήσετε μαζί του (π.χ. για να πείτε απλά τη γνώμη σας ή για να δημοσιεύσετε κάποιο κείμενό σας), μπορείτε να συμπληρώσετε τη φόρμα επικοινωνίας στη οριζόντια μπάρα του μενού ή να στείλετε μήνυμα στο e-mail που αναγράφεται δεξιά. Καλές σας αναγνώσεις...

Τετάρτη, 9 Σεπτεμβρίου 2009

Διάττων Αβρός - Τα Περίστροφα Των Ποιητών (ΙΙ)

Εκείνος το 'λεγε αλλά ήταν δύσκολο να τον πιστέψουν. Γεννήθηκε ανήμερα της Λύπης, την όγδοη μέρα της εβδομάδας (πάντα υπάρχει κάτι κρυφό, και πάντα κάτι που δεν ονομάζεται σωστά).

Μεγάλωσε στη συνοικία των πληγωμένων. Παντού κυκλοφορούσαν τραυματιοφορείς, τα φαρμακεία ήταν ανοιχτά όλες τις ώρες (κάθε τόσο οι γάζες τελείωναν κι οι παραγγελίες ήταν συνεχείς) και στους δρόμους μια διάχυτη μυρωδιά από πληγές, πληγές ανεπούλωτες (κι όχι ότι υπήρχε κάποια σύρραξη τότε, όλοι οι πόλεμοι είχαν σταματήσει τις προηγούμενες δεκαετίες).

Εκείνος, πάντως, δεν τα ήθελε όλ' αυτά, ήταν άλλωστε μικρός και του άρεσαν οι ανέμελες στιγμές, μα το παιχνίδι του ήταν βιαστικό και κοβόταν απότομα, καθώς με το που άγγιζε τα παιχνίδια του, αυτά πολύ γρήγορα έπαιρναν ένα χρώμα κόκκινο (ίσως επειδή πριν τα είχαν αγγίξει κάποιοι άλλοι).

Αργότερα (χωρίς ν' αλλάξει ποτέ συνοικία και γειτονιά) μεγάλωσε και σπούδασε. Οι γνώσεις του διευρύνθηκαν κι ένας πανεπιστημιακός τίτλος προστέθηκε στο βιογραφικό του. Όλα όμως σταμάτησαν εκεί. Γιατί ένας ξαφνικός αέρας φύσηξε, μοιραίος και καταστροφικός, που τα παρέσυρε και τα σκόρπισε όλα. Φύσηξε κι έστειλε ένα "ευάλωτο τότε" να συναντήσει ένα "εξουθενωμένο σήμερα", ένα σήμερα όπου το χέρι ενός μεσήλικα πια προσπαθεί να τα συνδέσει όλ' αυτά και να τα καταγράψει.

Μια προσπάθεια σύνδεσης καθόλα αδιέξοδη. Άρρωστες μνήμες απ' το παρελθόν κι αργότερα τι; Απ' τα κατοπινά του χρόνια θυμάται πολύ έντονα μια στιγμή. Μια στιγμή όπως αμέτρητες άλλες, φαινομενικά απλή, όπου τίποτα δεν προδίκαζε κάτι το σημαντικό.

Είχε ακούσει να του χτυπούν το κουδούνι της πόρτας και πήγε να δει ποιος ήταν. Είχε μια παλιά συνήθεια, κάθε φορά που του χτυπούσαν το κουδούνι, αργούσε να ανοίξει.

-"Άργησες!" του είπε μονολεκτικά η κοπέλα που βρισκόταν έξω.
-"Τι θέλεις;" ήταν η πρώτη του ερώτηση. Και συνέχισε με την ίδια απορία. "Ποια είσαι;"
-"Εγώ σε γνωρίζω πολύ καλά, αλλά κι εσύ, δε μπορεί να μη με ξέρεις, σίγουρα, μάλιστα, θα με περίμενες, εμένα όλοι με περιμένουν... Έχεις χαθεί πια απ' τον κόσμο κι ήρθα να σου παραδώσω αυτό".

Τα λόγια της ήταν κοφτά, απότομα, χωρίς καθόλου διάρκεια, αφού εξαφανίστηκε αμέσως, αφήνοντας, μόνο, μπροστά στα πόδια του ένα πακέτο. Έφυγε σα να μην είχε εμφανιστεί ποτέ!

Η απορία στο πρόσωπό του πήρε πλέον διαστάσεις. Επιτέλους, ποια ήταν αυτή η γυναίκα και τι τον ήθελε; Γιατί του είπε πως τη γνώριζε αφού δεν την είχε δει ποτέ; Και γιατί έφυγε τόσο γρήγορα;

Για λίγο στάθηκε εκεί έξω στην πόρτα, μόνος, κοιτώντας το πακέτο που του άφησε η άγνωστη γυναίκα (μα ήταν πράγματι άγνωστη;). 'Ωσπου το πήρε στα χέρια του και μπήκε μέσα κλείνοντας την πόρτα. Γύρισε πάλι στο γραφείο του, με βιασύνη όμως αυτή τη φορά, και κάθισε σ' αυτή την παλιά πολυθρόνα όπου καθόταν χρόνια. Ανοίγοντας το πακέτο βρήκε μέσα μερικά βιβλία κι ένα περίστροφο. Ξεφύλλησε τα βιβλία με μεγάλη προσοχή (πάντα το έκανε αυτό, καθώς τα αγαπούσε πολύ τα βιβλία) κι είδε ότι όλα ήταν γεμάτο ποιήματα. Κι όταν πλέον πήρε στα χέρια του το περίστροφο, όχι μόνο δεν αναρωτήθηκε, αλλά ένιωσε μια σιγουριά, μαζί με την αγωνία φυσικά, η οποία φώλιαζε πάντα μες στις σκέψεις του. Είχε αρκετές γνώσεις πια κι ήξερε πως στις οργανωμένες κοινωνίες σήμερα, τρεις είναι οι κατηγορίες ανθρώπων που καταληκτικά οπλοφορούν: Οι κακοποιοί, οι κρατικοί φορείς ως διώκτες τους...

κι οι Ποιητές...

7 σχόλια:

foteinisou είπε...

Υπάρχει "Τα Περίστροφα των ποιητών (Ι);;

Υπάρχει 1ο μέρος ή είναι αυτόνομο αυτό που διάβασα εδώ;

Diatton είπε...

Υπάρχει και το (Ι) αλλά είναι κάπου χαμένο στα συρτάρια μου όπως κι αμέτρητα άλλα ποιήματα. Θέλεις να ψάξω να το βρω;

foteinisou είπε...

Αν έχει άμεση σχέση με το (Ι)... ναι,κάποια στιγμή..
Αν είναι ανεξάρτητο, να μη σε βάζω σε κόπο..

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΦΙΛΕ ΜΟΥ.ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΑ ΟΤΙ ΕΧΕΙΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΑΡΙΣΜΑ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΤΟΣΟ ΟΜΟΡΦΑ.ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ.

Diatton είπε...

Φωτεινή, το Ι μοιάζει θεματικά με το ΙΙ γι' αυτό κι έχουν τον ίδιο τίτλο. Διαφέρουν όμως κιόλας καθώς το ΙΙ είναι περισσότερο πεζόμορφο. Υπάρχει μια ανέκδοτη Ποιητική Συλλογή που ίσως πάρει το όνομά της από κει... Αγαπητή μου φίλη εκτιμώ το ενδιαφέρον σου...

Φίλε Σκρουτζάκο, ευχαριστώ κι εσένα για το σχόλιό σου... Εσύ, βέβαια, το λες "Χάρισμα", εγώ το λέω μακρόχρονη θητεία. Μπορείς άλλωστε να ψάξεις και στο όνομά μου στα Contents...


Καληνύχτα και στους δυο σας...

Alice Iocco είπε...

Οι ποιητές δεν θέλουν χώρο... Οι ποιητές είναι πουλιά που πετούν. Σπάνια ξεκουράζονται ακουμπώντας στη γη...
Η έμνευση σου κι η φαντασία σου, που πετάει τόσο όμορφα στο χθες και στο σήμερα ,δείχνει έναν πλούτο εμπειριών που καλλιεργήθηκε στο χρόνο και μ'εξιτάρει ο τρόπος έκφρασής τους.
Είναι ξεχωριστός!
Τα δείγματα που έχω ήδη διαβάσει είναι αρκετά για να πω ότι, ''γράφεις και συγκινείς, αφηγήσαι και συναρπάζεις...''

Αλίκη

Diatton είπε...

Ακόμα κι αν έχουν περάσει τα χρόνια που ασχολείσαι με κάτι, πράγμα που σημαίνει ότι έχεις αυτογνωσία του που ο ίδιος βαδίζεις, αν ωστόσο χρειαστείς μια γνώμη, ξέρεις παράλληλα από που να τη ζητήσεις. Απ' αυτούς που σου έχουν δώσει φοβερά διαπιστευτήρια!

Στην Αλίκη!

 
Free Joomla TemplatesFree Blogger TemplatesFree Website TemplatesFreethemes4all.comFree CSS TemplatesFree Wordpress ThemesFree Wordpress Themes TemplatesFree CSS Templates dreamweaverSEO Design